СОҲИБИХТИЁРИ САРЧАШМАИ ИСТИҚЛОЛ

Даврони Истиқлолият барои мо имкони воқеӣ фароҳам овард, ки роҳи имрӯзу ояндаи миллат ва пешрафти минбаъдаи кишвари азизамонро ба сӯи ҷомеаи демократӣ, ҳуқуқбунёд ва дунявӣ интихоб намоем. Истиқлолият барои мо рамзи олии Ватану ватандорӣ, бузургтарин неъмати давлатсозию давлатдории мустақил, кору пайкорҳои пайгиронаи созандагӣ, азму талошҳои фидокоронаи расидан ба истиқлолияти сиёсӣ, иқтисодӣ ва фарҳангиро омӯзонда, меъёрҳои ҷомеаи шаҳрвандиро таҳким бахшид ва дар як вақт ҳаёти озодонаи ҳар фард ва олитарин дараҷаи бахту саодати воқеии миллатро таъмин намуд. Истиқлолият барои мо нишони барҷастаи пойдории давлат, бақои симои миллат, рамзи асолату ҳувият, мазҳари идеалу ормонҳои таърихӣ, шиносномаи байналмилалӣ ва шарафу эътибори ба ҷаҳони мутамаддин пайвастани кишвари соҳибистиқлоли Тоҷикистон мебошад.
Тамоми сокинони кишвари озоду ободи мо имрӯз ифтихор доранд, ки бисту нуҳ сол қабл аз ин нахустин хиштҳои пойдевори истиқлолияти воқеӣ ва давлатдории миллии худро ниҳода, аз шарофати мустақилият соҳиби рамзҳои давлатї — Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ гардидем.
Имрӯз ба бахти баланди мо тоҷикон ин неъмат бо доди худододї насиб гардида, ҳамзамон марди солору некноме, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумњурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон сарварӣ дораду дар таҳкиму устувории он тамоми кӯшиш, ғайрат ва нерӯю тавоноии худро сарф карда истодааст. Ба ин муносибатмардуми шарафманди Тоҷикистонро табрику таҳният гуфта барояшон шодию нишоти фаровон ва файзу баракатро таманно дорам.

Котиби суди шаҳри Кўлоб
Назаров Умар Акрамович.